Hello world!
Welkom op Weblog.nl. Dit is het eerste bericht op jouw nieuwe weblog. Dit bericht kun je aanpassen of verwijderen. Lees in de Kennisbank hoe je een bericht aanmaakt.
Veel plezier!
La Belle Provence.
Als ik over de Provence droom dan droom ik over strak aangelegde wijngaarden. overvolle kersenbomen. kleurrijke Provençaalse markten bekend om hun typische sfeer en de kwaliteit en versheid van hun streekprodukten, over uitstekende, betaalbare restaurants en over traditionele feesten die in bijna iedere stad of dorp worden gehouden, de magie van het licht, de tastbare herinneringen aan de Romeinse tijd en over nog heel veel meer.
Dromen zijn bedrog zegt men altijd en daarom gaan we er ook nu ook maar eens weer naar toe om ons voor de zoveelste keer ervan te overtuigen dat deze dromen toch echt pure werkelijkheid zijn.
Vakantie 2009.
We gaan wat later van huis dan gewoonlijk omdat we tijdens de reis weer eens lekker willen overnachten. Dat doen we in Chalon-sur-Saône in het Campanile hotel, waar we al vaker de nacht hebben doorgebracht. Je kunt daar met een goed etentje en lekkere fles wijn de eerste avond van de vakantie gezellig doorbrengen en je kunt er goed slapen.
De volgende dag vertrekken we, na het ontbijt, voor het laatste gedeelte van onze reis. Het is prachtig lenteweer en het is niet druk op de weg zodat we tijd genoeg hebben om bij Bollène van de tolweg af te gaan om verder binnendoor te rijden. Het is prachtig om met dit mooie weer op ons gemak door de wijngaarden van de verschillende dorpen te gaan en vanuit alle hoeken zie je de Mont Ventoux al weer staan. Als we in Bedoin aankomen is het er opvallend stil en dat is niet zo gek want het is etenstijd en dat is in Frankrijk nu eenmaal een bijna heilig ritueel. Ook op Bélézy, waar we weer vijf weken zullen verblijven, lijkt het rustig. De Nautilhomes waar wij de nr. 1 van gaan bewonen staan bijna allemaal nog leeg. Anders is het in het restaurant want als we daar aankomen is het er gezellig druk en met onze bekende Johan aan de piano is er direkt ook een gezellige sfeer. Er is een nieuwe uitbater en dat is te merken aan het eten dat stukken beter is dan in vorige jaren. We laten het ons samen met een grote pichet rose, dan ook goed smaken.
Maandag, dus naar de wekelijkse markt in het dorp. We moeten zorgen dat we van alles wat in huis krijgen en dat wordt weer flink sjouwen. Het is stralend weer en als we eenmaal op de markt zijn lijkt het of we hier opnieuw zijn thuisgekomen. Na de boodschappen strijken we neer op het terras van de Belg: of wel "Le Portail de l’Olivier" voor een espresso en genieten van de koffie en het bonte gebeuren om ons heen.Dit is een goed begin om ons weer helemaal in dit heerlijke leventje te gaan onderdompelen. Vanmiddag nog even naar Leclerc in Carpentras voor de rest van de boodschappen en dan zijn we helemaal klaar voor de start! De volgende dagen laat het weer het behoorlijk afweten. Op een gegeven moment regent het zelfs vierentwintig uur aan een stuk door.Het duurt tot zaterdag voordat de lucht weer blauw wordt maar dan is het ook meteen zoals het moet zijn in de Provence. Slechts de grote plassen op de paden en de natte planken van ons terras herinneren nog aan het noodweer dat over ons is heengetrokken. Die regen was wel heel erg nodig, er was hier maanden geen druppel gevallen en alles was dus kurkdroog.
Vandaag is het bijna alweer een week geleden dat we hier zijn aangekomen en veel goed weer hebben we nog niet gehad maar vandaag ziet het er goed uit en we gaan maar eens naar de markt in de mooie plaats Pernes-les-Fontaines. Wij zijn daar wel vaker geweest en het ligt maar zes kilometer ten Zuiden van Carpentras dus mocht het weer omslaan dan zijn we zo thuis.Het is trouwens een waar genoegen om met dit mooie weer door het mooie historische plaatsje met de tientallen fonteinen rond te lopen. We kopen het een en ander, drinken een espresso op een gezellig terrasje en maken wat foto’s voor we weer op huis aan gaan. Op ons eigen terras genieten van het déjeuner met tomaten en mozzarella en verse basilicum van onze eigen plant.
Zondag en er is groot Provençaals feest in Jonquires, een klein plaatsje in de buurt van Orange. We zijn mooi op tijd en vinden nog een goed plaatsje om de auto te parkeren.
Het is een prachtig feest met veel dans en muziek en prachtige Provençaalse kleding waar zichtbaar zeer veel tijd en werk aan is besteed.
Om een idee te krijgen hoe het eraan toegaat bij de transhumance ( het overbrengen van schapen in het voor- en najaar naar een ander gebied) laten herders hun kudden door de straten lopen. Honderden schapen worden keurig bij elkaar gehouden door de begeleiders met hun honden maar als de kudde voorbij is ligt de straat vol schapenpoep en dat is niet alleen goed te zien maar ook goed te ruiken.
Onze schoenen en die van iedereen hier zitten flink onder de poep, ook die van le maire die onderscheidingen aan het uitreiken is aan dorpelingen die zich extra verdienstelijk hebben gemaakt voor de gemeenschap hier. Volgend jaar wordt deze dag gehouden op 16 mei.
Op de terugweg stinken we de auto uit maar we hebben een fijne ochtend gehad dus dat moeten we er dat maar over hebben. Terug op Bélézy zijn we nog net op tijd voor het déjeuner: tomaten met ansjovis en knoflook.
Na een paar dagen rust gaan we maar weer eens op pad. Deze keer is Villeneuve-les-Avignon aan de beurt, de kardinalenstad aan de overkant van de Rhône. We zijn hier vorig jaar ook al eens geweest maar toen stond er zoveel wind dat we de "Tour Philippe le Bel" niet mochten beklimmen en daardoor de mooie vergezichten hebben moeten missen. Nu is het mooi helder en windstil.
La Belle Provence.
Als ik over de Provence droom dan droom ik over strak aangelegde wijngaarden. overvolle kersenbomen. kleurrijke Provençaalse markten bekend om hun typische sfeer en de kwaliteit en versheid van hun streekprodukten, over uitstekende, betaalbare restaurants en over traditionele feesten die in bijna iedere stad of dorp worden gehouden, de magie van het licht, de tastbare herinneringen aan de Romeinse tijd en over nog heel veel meer.
Dromen zijn bedrog zegt men altijd en daarom gaan we er ook nu ook maar eens weer naar toe om ons voor de zoveelste keer ervan te overtuigen dat deze dromen toch echt pure werkelijkheid zijn.
Vakantie 2009.
We gaan wat later van huis dan gewoonlijk omdat we tijdens de reis weer eens lekker willen overnachten. Dat doen we in Chalon-sur-Saône in het Campanile hotel, waar we al vaker de nacht hebben doorgebracht. Je kunt daar met een goed etentje en lekkere fles wijn de eerste avond van de vakantie gezellig doorbrengen en je kunt er goed slapen.
De volgende dag vertrekken we, na het ontbijt, voor het laatste gedeelte van onze reis. Het is prachtig lenteweer en het is niet druk op de weg zodat we tijd genoeg hebben om bij Bollène van de tolweg af te gaan om verder binnendoor te rijden. Het is prachtig om met dit mooie weer op ons gemak door de wijngaarden van de verschillende dorpen te gaan en vanuit alle hoeken zie je de Mont Ventoux al weer staan. Als we in Bedoin aankomen is het er opvallend stil en dat is niet zo gek want het is etenstijd en dat is in Frankrijk nu eenmaal een bijna heilig ritueel. Ook op Bélézy, waar we weer vijf weken zullen verblijven, lijkt het rustig. De Nautilhomes waar wij de nr. 1 van gaan bewonen staan bijna allemaal nog leeg. Anders is het in het restaurant want als we daar aankomen is het er gezellig druk en met onze bekende Johan aan de piano is er direkt ook een gezellige sfeer. Er is een nieuwe uitbater en dat is te merken aan het eten dat stukken beter is dan in vorige jaren. We laten het ons samen met een grote pichet rose, dan ook goed smaken.
Maandag, dus naar de wekelijkse markt in het dorp. We moeten zorgen dat we van alles wat in huis krijgen en dat wordt weer flink sjouwen. Het is stralend weer en als we eenmaal op de markt zijn lijkt het of we hier opnieuw zijn thuisgekomen. Na de boodschappen strijken we neer op het terras van de Belg: of wel "Le Portail de l’Olivier" voor een espresso en genieten van de koffie en het bonte gebeuren om ons heen.Dit is een goed begin om ons weer helemaal in dit heerlijke leventje te gaan onderdompelen. Vanmiddag nog even naar Leclerc in Carpentras voor de rest van de boodschappen en dan zijn we helemaal klaar voor de start! De volgende dagen laat het weer het behoorlijk afweten. Op een gegeven moment regent het zelfs vierentwintig uur aan een stuk door.Het duurt tot zaterdag voordat de lucht weer blauw wordt maar dan is het ook meteen zoals het moet zijn in de Provence. Slechts de grote plassen op de paden en de natte planken van ons terras herinneren nog aan het noodweer dat over ons is heengetrokken. Die regen was wel heel erg nodig, er was hier maanden geen druppel gevallen en alles was dus kurkdroog.
Vandaag is het bijna alweer een week geleden dat we hier zijn aangekomen en veel goed weer hebben we nog niet gehad maar vandaag ziet het er goed uit en we gaan maar eens naar de markt in de mooie plaats Pernes-les-Fontaines. Wij zijn daar wel vaker geweest en het ligt maar zes kilometer ten Zuiden van Carpentras dus mocht het weer omslaan dan zijn we zo thuis.Het is trouwens een waar genoegen om met dit mooie weer door het mooie historische plaatsje met de tientallen fonteinen rond te lopen. We kopen het een en ander, drinken een espresso op een gezellig terrasje en maken wat foto’s voor we weer op huis aan gaan. Op ons eigen terras genieten van het déjeuner met tomaten en mozzarella en verse basilicum van onze eigen plant.
Zondag en er is groot Provençaals feest in Jonquires, een klein plaatsje in de buurt van Orange. We zijn mooi op tijd en vinden nog een goed plaatsje om de auto te parkeren.
Het is een prachtig feest met veel dans en muziek en prachtige Provençaalse kleding waar zichtbaar zeer veel tijd en werk aan is besteed.
Om een idee te krijgen hoe het eraan toegaat bij de transhumance ( het overbrengen van schapen in het voor- en najaar naar een ander gebied) laten herders hun kudden door de straten lopen. Honderden schapen worden keurig bij elkaar gehouden door de begeleiders met hun honden maar als de kudde voorbij is ligt de straat vol schapenpoep en dat is niet alleen goed te zien maar ook goed te ruiken.
Onze schoenen en die van iedereen hier zitten flink onder de poep, ook die van le maire die onderscheidingen aan het uitreiken is aan dorpelingen die zich extra verdienstelijk hebben gemaakt voor de gemeenschap hier. Volgend jaar wordt deze dag gehouden op 16 mei.
Op de terugweg stinken we de auto uit maar we hebben een fijne ochtend gehad dus dat moeten we er dat maar over hebben. Terug op Bélézy zijn we nog net op tijd voor het déjeuner: tomaten met ansjovis en knoflook.
Na een paar dagen rust gaan we maar weer eens op pad. Deze keer is Villeneuve-les-Avignon aan de beurt, de kardinalenstad aan de overkant van de Rhône. We zijn hier vorig jaar ook al eens geweest maar toen stond er zoveel wind dat we de "Tour Philippe le Bel" niet mochten beklimmen en daardoor de mooie vergezichten hebben moeten missen. Nu is het mooi helder en windstil.
Entre Ventoux et Rhône (vervolg)
Maandag 2 juni 2008.
Na een zeer oprustige nacht met kletterende regen besluiten we om vandaag niet naar de wekelijkse markt in het dorp te gaan maar naar Carpentras om boodschappen te doen voor het verjaardagsetentje van morgen. Ria wil ossobuco maken maar het goede vlees hiervoor is in Bedoin niet te krijgen dus moeten we wel naar Carpentras. Om twaalf uur zijn we al weer terug en als we uit de auto stappen horen we het geluid van een wel zeer grote kudde schapen.De kudde is vanuit ons huis te zien maar we gaan er natuurlijk even naar toe. Honderdvijftig schapen zijn het zeker maar er is voor al die dieren genoeg te eten hier en de herder heeft een goede hulp aan een stuk of acht honden. Er is één mooie witte hond bij waarvan opvalt dat hij zicht afzonderd door alleen onder een struik te gaan liggen. Natuurlijk is dit afwijkend gedrag voor een hond die op de schapen moet passen. Later zal blijken wat hiervan de reden was.
Dinsdag 3 juni.
In de vroege morgen vinden we de hond binnen de poort voor ons huis en het is duidelijk dat er iets niet in orde is. Als ik hem een bak water ga brengen drinkt hij die helemaal leeg en ook een stuk baguette met paté gaat er goed in maar hij blijft wel op zijn plek liggen. We laten hem verder maar met rust.
De weergoden hebben een prachtig cadeau voor mijn verjaardag bedacht, het is schitterend weer en als we later samen met Bert en Inge naar Vaison-la-Romaine rijden staat de zon al hoog aan de hemel. Het is wel de vraag hoe lang dit weer zal duren maar voorlopig is de lucht zoals die moet zijn: azuurblauw.
Het is nog vroeg en het ziet er allemaal nog heel rustig uit als we over de oude Pont Romain lopen die het hoge en het lage deel van de stad met elkaar verbindt. Dat is wel eens anders geweest en dan denk ik aan negentientweeennegentig toen, als gevolg van hevige regenval, een enorme vloedgolf over de brug sloeg. Tweeendertig mensen van de nabij gelegen camping kwamen hierbij om het leven. Nu is de rivier de Ouvèze niets meer dan een rustig stroompje waarbij je je niet kunt voorstellen wat hier toen is gebeurd.Bert en Inge zijn meegegaan om het historische deel van de stad te bekijken dus gaan we weer ieder onze eigen weg, zij naar het oude gedeelte en wij naar de markt die hier zowat in elke straat te vinden is. Er is echt van alles te koop: fruit, vlees en vele worstsoorten, olijven (ik heb bijna twintig verschillende soorten geteld), olijfolie, kruiden, savon de Marseille, lavendel, textiel, souvenirs voor de toeristen en er zijn natuurlijk ook straatmuzikanten. Op de afgesproken plek ontmoeten wij elkaar weer en nadat we gezamelijk koffie hebben gedronken lopen we naar de Ville Basse om de Romeinse opgravingen te bekijken. Je krijgt hier een goed beeld van hoe het er in vroeger tijden moet hebben uitgezien. Naast de resten van een gebouw waar gewone Romeinse burgers hebben gewoond zie je hier ook overblijfselen van huizen van zeer rijke patriciërs, gallerijen, een langwerpig bronnenbad en openbare gebouwen. Ook diverse beelden zijn goed bewaard gebleven zoals bijvoorbeeld het beeld van Keizer Hadrianus, keizerin Sabina en een Apollokop. 
Om een uur zijn we weer thuis en het eerste dat ik zie is de witte herdershond. Hij ligt nu op een andere plek maar als ik naar hem toe ga met een bak vers water keert hij zich van mij af en loopt weg. Het dier geeft duidelijk aan dat het beter met hem gaat en dat hij terug wil naar de kudde. Als ik even later nog eens ga kijken is hij verdwenen.
Bert en Inge komen vanavond eten en wij gaan ons best doen om een mooi en lekker verjaardagsdiner in elkaar te kokkerelen. Het wordt carpacho vooraf, ossobuco, heerlijke wijn, franse kaas, chocolade mousse en koffie na. We kunnen fijn buiten eten tot halverwege teveel wind komt opzetten. We moeten dus noodgedwongen de maaltijd binnen voortzetten maar dat kan de pet niet meer drukken. We hebben dit jaar van het weer al zoveel tegenvallers ondervonden dat dit er ook nog wel bij kan.
Vrijdag 6 juni.
De vakantie van Bert en Inge zit er op en wij brengen ze vanmorgen naar het TGV station in Avignon. Jammer, maar ook voor hen geldt het spreekwoord dat aan alles een eind komt. Na afscheid te hebben genomen van onze goede maatjes gaan we zelf de Rhône over om de overzijde van de stad te bekijken de kardinalenstad: Villeneuve-dès-Avignon.
Door plaatsgebrek in Avignon werden hier in de Pausentijd een vijftiental herenhuizen gebouwd waarin de kerkelijke hoogwaardigheidbekleders zich zeer comfortabel konden vestigen. Wij zijn hier nooit eerder geweest en dat is eigenlijk best vreemd want deze plaats is één groot monument.
Entre Ventoux et Rhône (vervolg)
Maandag 2 juni 2008.
Na een zeer oprustige nacht met kletterende regen besluiten we om vandaag niet naar de wekelijkse markt in het dorp te gaan maar naar Carpentras om boodschappen te doen voor het verjaardagsetentje van morgen. Ria wil ossobuco maken maar het goede vlees hiervoor is in Bedoin niet te krijgen dus moeten we wel naar Carpentras. Om twaalf uur zijn we al weer terug en als we uit de auto stappen horen we het geluid van een wel zeer grote kudde schapen.De kudde is vanuit ons huis te zien maar we gaan er natuurlijk even naar toe. Honderdvijftig schapen zijn het zeker maar er is voor al die dieren genoeg te eten hier en de herder heeft een goede hulp aan een stuk of acht honden. Er is één mooie witte hond bij waarvan opvalt dat hij zicht afzonderd door alleen onder een struik te gaan liggen. Natuurlijk is dit afwijkend gedrag voor een hond die op de schapen moet passen. Later zal blijken wat hiervan de reden was.
Dinsdag 3 juni.
In de vroege morgen vinden we de hond binnen de poort voor ons huis en het is duidelijk dat er iets niet in orde is. Als ik hem een bak water ga brengen drinkt hij die helemaal leeg en ook een stuk baguette met paté gaat er goed in maar hij blijft wel op zijn plek liggen. We laten hem verder maar met rust.
De weergoden hebben een prachtig cadeau voor mijn verjaardag bedacht, het is schitterend weer en als we later samen met Bert en Inge naar Vaison-la-Romaine rijden staat de zon al hoog aan de hemel. Het is wel de vraag hoe lang d
Het is nog vroeg en het ziet er allemaal nog heel rustig uit als we over de oude Pont Romain lopen die het hoge en het lage deel van de stad met elkaar verbindt. Dat is wel eens anders geweest en dan denk ik aan negentientweeennegentig toen, als gevolg van hevige regenval, een enorme vloedgolf over de brug sloeg. Tweeendertig mensen van de nabij gelegen camping kwamen hierbij om het leven. Nu is de rivier de Ouvèze niets meer dan een rustig stroompje waarbij je je niet kunt voorstellen wat hier toen is gebeurd.Bert en Inge zijn meegegaan om het historische deel van de stad te bekijken dus gaan we weer ieder onze eigen weg, zij naar het oude gedeelte en wij naar de markt die hier zowat in elke straat te vinden is. Er is echt van alles te koop: fruit, vlees en vele worstsoorten, olijven (ik heb bijna twintig verschillende soorten geteld), olijfolie, kruiden, savon de Marseille, lavendel, textiel, souvenirs voor de toeristen en er zijn natuurlijk ook straatmuzikanten. Op de afgesproken plek ontmoeten wij elkaar weer en nadat we gezamelijk koffie hebben gedronken lopen we naar de Ville Basse om de Romeinse opgravingen te bekijken. Je krijgt hier een goed beeld van hoe het er in vroeger tijden moet hebben uitgezien. Naast de resten van een gebouw waar gewone Romeinse burgers hebben gewoond zie je hier ook overblijfselen van huizen van zeer rijke patriciërs, gallerijen, een langwerpig bronnenbad en openbare gebouwen. Ook diverse beelden zijn goed bewaard gebleven zoals bijvoorbeeld het beeld van Keizer Hadrianus, keizerin Sabina en een Apollokop.
Om een uur zijn we weer thuis en het eerste dat ik zie is de witte herdershond. Hij ligt nu op een andere plek maar als ik naar hem toe ga met een bak vers water keert hij zich van mij af en loopt weg. Het dier geeft duidelijk aan dat het beter met hem gaat en dat hij terug wil naar de kudde. Als ik even later nog eens ga kijken is hij verdwenen.
Bert en Inge komen vanavond eten en wij gaan ons best doen om een mooi en lekker verjaardagsdiner in elkaar te kokkerelen. Het wordt carpacho vooraf, ossobuco, heerlijke wijn, franse kaas, chocolade mousse en koffie na. We kunnen fijn buiten eten tot halverwege teveel wind komt opzetten. We moeten dus noodgedwongen de maaltijd binnen voortzetten maar dat kan de pet niet meer drukken. We hebben dit jaar van het weer al zoveel tegenvallers ondervonden dat dit er ook nog wel bij kan.
Vrijdag 6 juni.
De vakantie van Bert en Inge zit er op en wij brengen ze vanmorgen naar het TGV station in Avignon. Jammer, maar ook voor hen geldt het spreekwoord dat aan alles een eind komt. Na afscheid te hebben genomen van onze goede maatjes gaan we zelf de Rhône over om de overzijde van de stad te bekijken de kardinalenstad: Villeneuve-dès-Avignon.
Door plaatsgebrek in Avignon werden hier in de Pausentijd een vijftiental herenhuizen gebouwd waarin de kerkelijke hoogwaardigheidbekleders zich zeer comfortabel konden vestigen. Wij zijn hier nooit eerder geweest en dat is eigenlijk best vreemd want deze plaats is één groot monument.
Entre Ventoux et Rhône
www.vakantie.nl/frankrijk/provence
Zondag 11 mei 2008 Eerste Pinksterdag.
Zoals altijd als we aan een nieuwe vakantie gaan beginnen zijn we er weer vroeg bij. Het is tien minuten over half vijf als we de motor van onze Peugeot starten en even later rijden we al op de snelweg, op naar onze eerste stop: Berghem in Luxemburg. Het is goed reisweer en als de zon eenmaal wakker is en we hebben Luik gepasseerd is het een lieve lust om door de Ardennen te rijden. Het is niet druk op de weg en het gaat allemaal zeer voorspoedig. Ook Lyon geeft geen enkel probleem als we in plaats van de rondweg dwars door de stad rijden.Op een gegeven moment worden we toch maar weer eens met onze neus op de feiten gedrukt dat er toch altijd wel iets kan gebeuren. Voor ons horen we namelijk plotseling een harde knal en we zien een grote reiger door de lucht tuimelen. Als we de auto voor ons passeren zien we dat de voorruit kompleet naar binnen is gedrukt!
Het is allemaal zo vlot gelopen dat we te vroeg zijn om ons straks bij de receptie van Bélézy te melden dus besluiten we om de afslag Bollène te nemen en door de dorpen en wijngaarden verder naar Bedoin te rijden. We hebben hetzelfde huis als vorg jaar en Ria heeft het dan ook in een mum van tijd ingericht zodat het al snel opnieuw ons huis is.
In het restaurant op het terrein is er vanavond een diner dansant zoals we gezien hebben op het publicatiebord. Meestal stelt zoiets niet zo heel veel voor maar we kunnen er in elk geval wel lekker eten en een goed glas rose drinken. Om elf uur liggen we in ons schone bed. Eigenlijk heeft de reis ons maar heel weinig vermoeid maar we zijn toch blij dat we lekker kunnen gaan slapen.
Maandag 12 mei Tweede Pinksterdag.
Om acht uur als we al weer uit de veren zijn, ontdekt Ria dat zij tot haar grote schrik overal aan heeft gedacht behalve aan ondergoed voor haarzelf. Dat moet dus zo snel mogelijk worden gekocht!
Op de wekelijkse Provençaalse markt in ons dorp voelt het net aan of we thuiskomen. We lopen in de zon en onder de machtige platanen langs de kramen met de bekende geuren en kleuren en het is maar goed dat we een boodschappenwagentje hebben meegenomen want we hebben heel wat mee te nemen. Voor we naar huis gaan drinken we nog een pastis en een espresso en kopen volgens traditie een gebraden kippetje van het spit voor het déjeuner.
Dinsdag 13 mei.
Het is redelijk weer, niet uitbundig maar er is een zonnetje. We gaan wat bekende plaatsjes in de buurt bekijken als Caromb, Crillon-le-Brave, Modène en Pierre-de-Vassols. Ook dit jaar bloeien hier honderd- duizenden klaprozen en we genieten volop van de prachtige omgeving waar we ons zo in thuis voelen.
Woensdag 14 mei.
Ondanks de onheil voorspellende berichten van de Franse météo schijnt de zon volop. Op het pad dat naar de sauna loopt zijn vier eekhoorntjes met elkaar aan het spelen. Ik sta er op ons terras naar te kijken en zou graag een foto willen maken maar voordat je de camera hebt gehaald zijn deze zeer snelle diertjes al weer in de bomen geklommen. In de pas geknotte platanen zijn ook de mezen zeer actief. In piepkleine gaatjes in deze machtige bomen hebben zij hun nestjes gebouwd en zijn nu bezig met het voeren van hun jongen. Het weer is mooi genoeg om een uurtje naar het zwembad te gaan en dat doen we dus ook maar niet te lang om zonnebrand te voorkomen. Daarna even naar het dorp voor vers brood en wat boodschapjes voor het déjeuner en voor de rest van de dag blijven we nog tot aan het avondeten op ons terras. Daarna wordt het te fris maar alles bij elkaar genomen was het toch een mooie dag.
Donderdag 15 mei.
Het is behoorlijk bewolkt met af en toe een beetje zon. We gaan toch maar naar Cavaillon en St.Rémy-de-Provence. Het is allemaal niet zo ver rijden vanaf hier en als het weer slechter zou gaan worden zijn we zo thuis.
Misschien komt het door het tegenvallende weer maar Cavaillon, het groente en fruitcentrum aan de rechteroever van de Durance, kan onze interesse niet wekken. Anders is dat met St.Rémy-de Provence, de schilderachtige kleine plaats aan de voet van de bekende Alpilles. Onze grote meester van Gogh heeft hier nog ooit in een inrichting gezeten en ook veel in de omgeving geschilderd (o.a. het meester-werk Boulevard van St.Rémy) maar er is hier weinig te vinden wat nog aan hem herinnert. Verder is het zeker de moeite waard om hier eens rond te kijken het is alleen jammer dat er zoveel wind is. Het is gezellig druk maar we waaien zowat van de straat af.
Na een poosje te hebben rondgewandeld rijden we terug naar Carpentras en stoppen onderweg nog even bij de Lidl waar we in Frankrijk nog nooit binnen zijn geweest. We staan dan ook verbaasd dat de winkel bijna hetzelfde is ingericht als bij ons. Zelfs de artikelen zijn nagenoeg hetzelfde.
Dinsdag 20 mei.
Na een paar dagen rust gaat de reis vandaag naar Gordes. Het is jaren geleden dat we daar geweest zijn maar we herinneren ons nog heel goed het wonderschone plaatsje op een heuvel van bijna vier honderd meter hoog op het Plateau de Vaucluse. Prachtig om dit te zien maar als je de moeite neemt om Gordes binnen te gaan is dit ook zeer de moeite waard.
Aan marktplein staat een renaissance-
kasteel met op de vier hoeken stevig gebouwde wachttorens zoals je die in deze omgeving wel meer ziet. Het is ook marktdag vandaag en zo te zien is daar veel belangstelling voor. Als we er wat hebben rondgelopen gaan we op de markt even op een terrasje zitten voor een kopje koffie. Het terrasje is helemaal niets bijzonders, we zitten bijna tussen de markt-kramen, maar de prijs van de koffie is wel héél bijzonder. Voor twee kopjes espresso, weliswaar met een glaasje water en een miniscuul koekje er bij durven ze daar zes euro tachtig te vragen terwijl de gemiddelde prijs voor twee kopjes bijna nergens hoger is dan twee euro zestig! Weet dus wat je doet als je op het terras van "le Renaissance" op de Place du Chateau een kopje koffie wil bestellen. Je bent nu gewaarschuwd!
Entre Ventoux et Rhône
www.vakantie.nl/frankrijk/provence
Zondag 11 mei 2008 Eerste Pinksterdag.
Zoals altijd als we aan een nieuwe vakantie gaan beginnen zijn we er weer vroeg bij. Het is tien minuten over half vijf als we de motor van onze Peugeot starten en even later rijden we al op de snelweg, op naar onze eerste stop: Berghem in Luxemburg. Het is goed reisweer en als de zon eenmaal wakker is en we hebben Luik gepasseerd is het een lieve lust om door de Ardennen te rijden. Het is niet druk op de weg en het gaat allemaal zeer voorspoedig. Ook Lyon geeft geen enkel probleem als we in plaats van de rondweg dwars door de stad rijden.Op een gegeven moment worden we toch maar weer eens met onze neus op de feiten gedrukt dat er toch altijd wel iets kan gebeuren. Voor ons horen we namelijk plotseling een harde knal en we zien een grote reiger door de lucht tuimelen. Als we de auto voor ons passeren zien we dat de voorruit kompleet naar binnen is gedrukt!
Het is allemaal zo vlot gelopen dat we te vroeg zijn om ons straks bij de receptie van Bélézy te melden dus besluiten we om de afslag Bollène te nemen en door de dorpen en wijngaarden verder naar Bedoin te rijden. We hebben hetzelfde huis als vorg jaar en Ria heeft het dan ook in een mum van tijd ingericht zodat het al snel opnieuw ons huis is.
In het restaurant op het terrein is er vanavond een diner dansant zoals we gezien hebben op het publicatiebord. Meestal stelt zoiets niet zo heel veel voor maar we kunnen er in elk geval wel lekker eten en een goed glas rose drinken. Om elf uur liggen we in ons schone bed. Eigenlijk heeft de reis ons maar heel weinig vermoeid maar we zijn toch blij dat we lekker kunnen gaan slapen.
Maandag 12 mei Tweede Pinksterdag.
Om acht uur als we al weer uit de veren zijn, ontdekt Ria dat zij tot haar grote schrik overal aan heeft gedacht behalve aan ondergoed voor haarzelf. Dat moet dus zo snel mogelijk worden gekocht!
Op de wekelijkse Provençaalse markt in ons dorp voelt het net aan of we thuiskomen. We lopen in de zon en onder de machtige platanen langs de kramen met de bekende geuren en kleuren en het is maar goed dat we een boodschappenwagentje hebben meegenomen want we hebben heel wat mee te nemen. Voor we naar huis gaan drinken we nog een pastis en een espresso en kopen volgens traditie een gebraden kippetje van het spit voor het déjeuner.
Dinsdag 13 mei.
Het is redelijk weer, niet uitbundig maar er is een zonnetje. We gaan wat bekende plaatsjes in de buurt bekijken als Caromb, Crillon-le-Brave, Modène en Pierre-de-Vassols. Ook dit jaar bloeien hier honderd- duizenden klaprozen en we genieten volop van de prachtige omgeving wa
Woensdag 14 mei.
Ondanks de onheil voorspellende berichten van de Franse météo schijnt de zon volop. Op het pad dat naar de sauna loopt zijn vier eekhoorntjes met elkaar aan het spelen. Ik sta er op ons terras naar te kijken en zou graag een foto willen maken maar voordat je de camera hebt gehaald zijn deze zeer snelle diertjes al weer in de bomen geklommen. In de pas geknotte platanen zijn ook de mezen zeer actief. In piepkleine gaatjes in deze machtige bomen hebben zij hun nestjes gebouwd en zijn nu bezig met het voeren van hun jongen. Het weer is mooi genoeg om een uurtje naar het zwembad te gaan en dat doen we dus ook maar niet te lang om zonnebrand te voorkomen. Daarna even naar het dorp voor vers brood en wat boodschapjes voor het déjeuner en voor de rest van de dag blijven we nog tot aan het avondeten op ons terras. Daarna wordt het te fris maar alles bij elkaar genomen was het toch een mooie dag.
Donderdag 15 mei.
Het is behoorlijk bewolkt met af en toe een beetje zon. We gaan toch maar naar Cavaillon en St.Rémy-de-Provence. Het is allemaal niet zo ver rijden vanaf hier en als het weer slechter zou gaan worden zijn we zo thuis.
Na een poosje te hebben rondgewandeld rijden we terug naar Carpentras en stoppen onderweg nog even bij de Lidl waar we in Frankrijk nog nooit binnen zijn geweest. We staan dan ook verbaasd dat de winkel bijna hetzelfde is ingericht als bij ons. Zelfs de artikelen zijn nagenoeg hetzelfde.
Dinsdag 20 mei.
Na een paar dagen rust gaat de reis vandaag naar Gordes. Het is jaren geleden dat we daar geweest zijn maar we herinneren ons nog heel goed het wonderschone plaatsje op een heuvel van bijna vier honderd meter hoog op het Plateau de Vaucluse. Prachtig om dit te zien maar als je de moeite neemt om Gordes binnen te gaan is dit ook zeer de moeite waard.
Aan marktplein staat een renaissance-
kasteel met op de vier hoeken stevig gebouwde wachttorens zoals je die in deze omgeving wel meer ziet. Het is ook marktdag vandaag en zo te zien is daar veel belangstelling voor. Als we er wat hebben rondgelopen gaan we op de markt even op een terrasje zitten voor een kopje koffie. Het terrasje is helemaal niets bijzonders, we zitten bijna tussen de markt-kramen, maar de prijs van de koffie is wel héél bijzonder. Voor twee kopjes espresso, weliswaar met een glaasje water en een miniscuul koekje er bij durven ze daar zes euro tachtig te vragen terwijl de gemiddelde prijs voor twee kopjes bijna nergens hoger is dan twee euro zestig! Weet dus wat je doet als je op het terras van "le Renaissance" op de Place du Chateau een kopje koffie wil bestellen. Je bent nu gewaarschuwd!
Au pays des cigales.
www.vakantie.nl/frankrijk/provence
Een Provençaalse legende verhaalt, dat in de tijd dat God de zon, de aarde, de bergen en de wateren schiep, Hij tot zijn verbazing ontdekte dat Hij, toen Hij uiteindelijk klaar was met Zijn schepping, een paar kleine stukjes van al deze elementen overhield. Na lang nadenken wat hij hiermee moest doen besloot hij er een paradijsje voor zichzelf van te maken. Dat paradijsje noemde Hij de Provence en op dat mooie plekje mogen wij onze vakantie doorbrengen.
Zondag 7 mei 2006.
Het is nog pikkedonker als we om half vijf onze Peugeot 206 starten om aan de rit van 1075 km te beginnen die hem terug in zijn vaderland en ons op onze vakantiebestemming zal brengen.Na een uurtje rijden begint het al licht te worden en als we wat later door Luik rijden heeft de dag het alweer van de nacht gewonnen.Zoals gewoonlijk maken we onze eerste stop in Berghem,Luxemburg om even de benen te strekken,te tanken,sigaretten te kopen en koffie te drinken. Het is goed reisweer maar in de buurt van Dyon komt daar verandering in. We komen terecht in zware stortbuien waardoor het zicht zo slecht wordt dat we nog maar stapvoets verder kunnen.Het duurt zeker een uur voordat we weer normaal verder kunnen.Precies twaalf uur nadat we van huis zijn vertrokken komen we op onze bestemming aan en kunnen we direct onze gehuurde vakantiewoning op het naturistenterrein Bélézy gaan inrichten. We beginnen met het uitladen van de auto en zoals altijd heeft Ria binnen de kortste tijd het huis omgetoverd tot ons huis. Els en Jan, die gisteren al hier zijn aangekomen zitten op ons te wachten met een lekker koud pilsje maar Ria wil het bij ons eerst echt helemaal afmaken en als dat is gebeurd gaan we pas bij hen onder het genot van een natje en een hapje met hen wat bijkletsen. Om tien uur liggen we moe en voldaan in ons schone bed om na deze lange reisdag van een goede nachtrust te genieten en binnen een mum van tijd vallen we in een diepe slaap.
Maandag 8 mei.
Klokslag negen uur zijn we uit de veren. We hebben heerlijk geslapen en we denken dat we de hele wereld weer aankunnen. Op maandag is het altijd Provençaalse markt in Bedoin en een uurtje later zitten we dan ook al op het terras van onze auberge die direct aan de markt is gelegen. We hebben hier afgesproken met de jeune ménage, (de kinderen en kleinkinderen dus) die voor een korte vakantie in Nyons hun caravan hebben neergezet.Het is redelijk goed weer,wèl veel wind en het is behoorlijk druk vanwege een nationale feestdag nl de dag van de wapenstilstand.We kopen diverse dingen die we nodig hebben en natuurlijk ook een paar gegrilde kippen voor straks bij het déjeuner bij ons thuis op het terras. Inmiddels zijn de jongelui ook gearriveerd en gezamelijk gaan we bepakt en bezakt naar huis.We hoeven niets klaar te maken.
De kippetjes zijn nog warm en ze smaken zo overheerlijk dat er niets anders overblijft dan de afgekloven botjes.Na het eten spelen de kleintjes nog wat in het bos, er wordt nog wat gefilmd en om half drie vertrekken zij weer met hun ouders naar hun eigen stekkie.
Au pays des cigales.
www.vakantie.nl/frankrijk/provence
Een Provençaalse legende verhaalt, dat in de tijd dat God de zon, de aarde, de bergen en de wateren schiep, Hij tot zijn verbazing ontdekte dat Hij, toen Hij uiteindelijk klaar was met Zijn schepping, een paar kleine stukjes van al deze elementen overhield. Na lang nadenken wat hij hiermee moest doen besloot hij er een paradijsje voor zichzelf van te maken. Dat paradijsje noemde Hij de Provence en op dat mooie plekje mogen wij onze vakantie doorbrengen.
Zondag 7 mei 2006.
Het is nog pikkedonker als we om half vijf onze Peugeot 206 starten om aan de rit van 1075 km te beginnen die hem terug in zijn vaderland en ons op onze vakantiebestemming zal brengen.Na een uurtje rijden begint het al licht te worden en als we wat later door Luik rijden heeft de dag het alweer van de nacht gewonnen.Zoals gewoonlijk maken we onze eerste stop in Berghem,Luxemburg om even de benen te strekken,te tanken,sigaretten te kopen en koffie te drinken. Het is goed reisweer maar in de buurt van Dyon komt daar verandering in. We komen terecht in zware stortbuien waardoor het zicht zo slecht wordt dat we nog maar stapvoets verder kunnen.Het duurt zeker een uur voordat we weer normaal verder kunnen. Precies twaalf uur nadat we van huis zijn vertrokken komen we op onze bestemming aan en kunnen we direct onze gehuurde vakantiewoning op het naturistenterrein Bélézy gaan inrichten. We beginnen met het uitladen van de auto en zoals altijd heeft Ria binnen de kortste tijd het huis omgetoverd tot ons huis. Els en Jan, die gisteren al hier zijn aangekomen zitten op ons te wachten met een lekker koud pilsje maar Ria wil het bij ons eerst echt helemaal afmaken en als dat is gebeurd gaan we pas bij hen onder het genot van een natje en een hapje met hen wat bijkletsen. Om tien uur liggen we moe en voldaan in ons schone bed om na deze lange reisdag van een goede nachtrust te genieten en binnen een mum van tijd vallen we in een diepe slaap.
Maandag 8 mei.
Klokslag negen uur zijn we uit de veren. We hebben heerlijk geslapen en we denken dat we de hele wereld weer aankunnen. Op maandag is het altijd Provençaalse markt in Bedoin en een uurtje later zitten we dan o
De kippetjes zijn nog warm en ze smaken zo overheerlijk dat er niets anders overblijft dan de afgekloven botjes.Na het eten spelen de kleintjes nog wat in het bos, er wordt nog wat gefilmd en om half drie vertrekken zij weer met hun ouders naar hun eigen stekkie.